witam
chciałem się zapytać, jaki jest lepszy(wytrzymalszy) sposób łączenia rur w ramie?
Lutowanie czy spawanie? Wiadomo. Lutowanie będzie ładniejsze i bardziej klasyczne, ale czy przy amatorskiej konstrukcji będzie wystarczająco wytrzymale? Mowie tu raczej o użytkowaniu roweru raczej w mieście, na wsi. i jeszcze jedno pytanie-jak dobrać kąt nachylenia rury podsiodłowej?
Oczywiście rama ma być stalowa, niech nikomu na myśl nie przyjdzie aluminium

I jeszcze jedno - w przypadku takiego dajmy na to roweru miejskiego jak wysoko powinien być koniec główki ramy w stosunku do końca rury podsiodłowej? Chyba wyżej, tylko ile?

Wszelkie porady dotyczące konstruowania ram mile widziane
z góry dzięki za odpowiedź,
pozdrawiam,
marian.

No właśnie spawanie jest stosowane w przemyśle, bo jest szybsze i tańsze - niekoniecznie wytrzymalsze. Wiem, że w przypadku aluminium zdecydowanie spaw wzmacnia łączenie materiałów, natomiast w przypadku stali to się w pewnym stopniu osłabia materiał, więc się zastanawiam... A czy taki spaw można potem zeszlifować na gładko?

EDIT:

Zresztą - z tego co wiem, stare rowery, motocykle były kiedyś robione właśnie na lut twardy, z tego co wiem, to właśnie z powodu lepszej wytrzymałości niż spawy... Teraz technika spawania jest trochę lepsza, więc mozna sobie pozwolić na sotosowanie przemysłowe, co nie oznacza, żę współczesne ramy nie pękają.
To jest w sumie czysto teoretyczne rozważanie, ale chyba jednak skuszę się na lutowanie. Pozostaje problem skonstruowania muf...

Ja bym pospawał mosiądzem - bardzo ładny efekt przy pomalowaniu lakierem bezbarwnym. Spawy w stali oczywiście możesz zeszlifować, ale każde zanieczyszczenie czy brak przetopu wyjdzie wtedy na wierzch. Jeśli chodzi o wykonanie muf to za ok 1500zł dostaniesz na allegro małą tokarkę stołową, którą wytoczysz każdy potrzebny element razem z gwintami czy sfazowaniami. Zastanawiam się tylko jak potem będziesz to ustawiał w przestrzeni, aby rama była prosta.

Jak byś poziomował rurki względem siebie za pomocą spasowanych długich rurek wsadzanych do mufek, to byłoby fajnie i z duża dokładnością, ale jak będziesz spawał w sporych odstępach czasowych, to konstrukcja się "przekosi" sama z siebie. Znowu jeśli będziesz spawał zbyt szybko, to tak przegrzejesz rurkę, że się rozpadnie od nacisku siodełka. Później jeszcze zeszlifowanie spawów, które też zachwieje geometrią i wytrzymałością. Jeśli miałbyś odpowiedni piec, to po obrobieniu można by ją podgrzać a później odpuścić razem z konstrukcją prostującą. Wtedy zachowywała by się jak jeden element, nigdy nie spawany.

Chyba bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie lutowanie, tylko powiedz jak dokładnie chciałbyś to robić (jaki stop itd)

Jeśli chcesz łączyć konstrukcję mufkami, to najlepszym rozwiązaniem będzie dobranie przekrojów mufek i rurek tak, aby średnica mufki była nieco mniejsza niż rurki. W ten sposób po podgrzaniu mufki będziesz mógł wsadzić do niej rurkę a po chwili - gdy ostygnie zostanie sztywno połączona. W ten sposób łączy się elementy konstrukcyjne ram spychaczy caterpillara. Dla stali konstrukcyjnej różnica połączenia wynosi średnio ok 0,5 - 3% średnicy otworu. Ten sposób łączenia jest bardzo dobry ze względu na nie występowanie zmian struktury materiału ( co dzieje się podczas spawania lub lutowania ). Ten sposób łączenia elementów ma 2 minusy - musisz przygotować mufki, które zniosą obciążenia związane z naddatkiem otworu oraz od razu po nagrzaniu montować w nich rurki, bo raz wsadzona do mufki rurka zostanie w niej już na stałe. Wystarczy do tego zwykły palnik acetylenowo-tlenowy i kredka cieplna na jakieś niecałe 200*C oraz imadło, kombinerki i dobre rękawiczki.

To już trzeba policzyć, a żeby policzyć trzeba zaprojektować odpowiednią mufkę. Pytanie czy będziesz je odlewał, skrawał czy spawał? Jeśli spawał (najbardziej prawdopodobne), to po spawaniu powinieneś je odpuścić żeby nie powstawały naprężenia ściągające. Po takim zabiegu jeśli rurka wsadzana w mufkę będzie przekroju tak do 3-4cm, to jeden milimetr grubości ścianki mufki powinien być wystarczający. Do zespawania mufki najlepiej byłoby użyć rurek bezszfowych - najmniej kłopotu i najrówniejszy rozkład naprężeń.